Erasmus? Eh. Ja. Die ken ik wel. We hebben er een universiteit van in Rotterdam! Maar wie was hij ook alweer precies?

Ervaring
De centrale bibliotheek in Rotterdam biedt op de vierde verdieping een Erasmus Experience aan. De naam ‘experience’ vind ik zelf eigenlijk niet meer kunnen, maar ik zou zo snel ook geen andere naam weten voor de interactieve tentoonstelling met game-elementen. En toegeven, het is ook een leuke ervaring. Dus waarom dan ook niet.

Aan de slag
Bij binnenkomst kreeg ik een polsbandje met nfc-chip en kon ik mijzelf laten scannen. Daar kwam een vaag plaatje uit van mijn contouren. Het nut van dit plaatje ontging mij een beetje, maar verderop werd het algauw leuker.

Wat vind jij?
Op de muren stonden teksten en illustraties over Erasmus. Hoe hij dacht over vrijheid van meningsuiting bijvoorbeeld. En wat hij vond van taal.

Op elke muur stonden ook stellingen waar ik met mijn armbandje met chip (nfc) een antwoord op kon geven. Bijvoorbeeld: ‘Samenleven begint met taal.’ ‘Hmm. Tja. Ik weet niet,’ ging het in mijn hoofd. ‘Misschien wel ja, maar moet iedereen dan dezelfde taal spreken? Samenleven begint met compassie, dacht ik, maar moet je om compassie te hebben elkaar niet begrijpen? En is dat zonder taal mogelijk?’. Ik kon kiezen ‘eens’ of ‘oneens’. Ik koos toch maar ‘eens’.

Verderop nog meer stellingen. ‘Je bent in elk land thuis.’ Oneens! ‘Met respect mag je alles zeggen.’ Eens, denk ik. Dat respectvolle is wel essentieel, vind ik. Mijn innerlijke dialoog kwam los.

Chat met Erasmus
In het midden van de ruimte stond een grote tafel met schermen erin. Daar kon ik weer mijn bandje scannen en verscheen Erasmus die mij als ‘chattend’ nog eens aan de tand ging voelen over mijn mening.

Waarom was ik niet in elk land thuis? En hoe zat dat dan met anderen? Hij gaf met soms een actueel voorbeeld over mijn mening: als je vind dat mensen dan alles mogen zeggen, wat vind je dan hiervan? En er verscheen een twitterbericht van iemand die iets lelijks zegt over Joden. Ik mocht van Erasmus mijn mening nog aanpassen. Soms deed ik dat, soms niet.

Bewaar je gedachtengoed
Met het nogmaals doordenken van mijn mening, kreeg ik per stelling een diamant. Na drie diamanten, mocht ik mijn gedachtengoed ‘opslaan’ in de grote Erasmuskluis van de biblotheek. Wat betekende: ik kreeg een filmpje te zien van hoe ‘mijn gedachten’ in een grote boekenkast werd gezet tussen de boeken van Erasmus.

Je mag niet écht in de kluis komen. Er staan daar te kwetsbare, eeuwenoude boeken. Dat snap ik wel, maar vond ik wel jammer, ik had er graag even (letterlijk) gesnuffeld. De geur van eeuwenoud opgesnoven.

Thuis
Eenmaal thuis ontving ik een mail met mijn resultaten van de Experience en zag ik hoeveel mensen hun gedachtegoed ook al hadden opgeslagen. Met mijn activiteiten in de experience had ik het level ‘doordenker’ bereikt, bleek. Dat was level twee van de drie.

Best leuk, zo’n level. Maar het leukste vond ik eigenlijk nog dat ik even over alle zaken had nagedacht die Erasmus belangrijk vond. Vrijheid, geloof, taal. Jammer dat ik er alleen was. Ik kan me voorstellen dat het leuker is om samen je mening te bepalen.

Dan moet ik nog maar een keer gaan. Wie gaat er mee?

De Erasmus Experience is gemaakt door IN10 en Kiss the Frog.
Meer informatie: http://erasmushoudtjescherp.nl/

Please follow and like us: